Blog

Geschreven op 9 maart 2016

Vooruit kijken

Categorie: default

Soms heb ik de indruk dat we allemaal historici zijn, kenners van het verleden. Hoe ouder we worden, hoe groter de bekoring om onze energie te steken in het verleden. We leggen archieven aan, we verzamelen ons te pletter, we kunnen geen afstand doen van overbodigheden, we spreken alleen nog van het verleden. Alsof het heden de moeite niet is en de toekomst geen kans maakt. Dit krampachtig vasthouden aan wat voorbij is, is een echte bekoring omdat het ons blind maakt voor het nieuwe dat begint en dat alle kansen verdient.

 

› Lees meer

Geschreven op 9 maart 2016

‘Te Lourdes op de bergen’

Categorie: default

Enkele weken geleden werd het breed in de media uitgesmeerd dat het aantal bedevaarders naar Lourdes de voorbije jaren sterk is afgenomen. Dit ‘nieuws’ heeft menig bedevaarder die gehecht is aan Lourdes gekwetst en de vele vrijwilligers die ten dienste staan van zieken en bejaarden op hun bedevaart ontmoedigd. Het bedevaartsoord van Lourdes heeft ook gereageerd. Het is waar, het aantal bedevaarders die in georganiseerd verband jaarlijks naar Lourdes trekken, is gedaald. Er zijn economische redenen, er zijn de praktische problemen om de reis te organiseren voor zieken bijvoorbeeld, er zijn ‘nieuwe’ bedevaartsoorden’ die mensen ‘afsnoepen’… Er zijn redenen om de dalende cijfers te verklaren. Maar gaat het daarom?

 

› Lees meer

Geschreven op 2 maart 2016

Geduld is een mooie deugd !

Categorie: Parochie Scherpenheuvel

De bovenstaande uitspraak kennen we, we gebruiken hem wel eens, vooral als het onszelf betreft! ‘Heb toch wat geduld met mij!’, met anderen hebben we vaak niet zoveel geduld. Het evangelie van de derde zondag in de veertigdagen heeft het over het geduld van God. Het is niet het ‘eindeloze’ geduld dat gekenmerkt wordt door een afwachtende houding, maar het ‘actieve’ geduld dat niet bij de pakken blijft zitten. De gelijkenis met de onvruchtbare vijgenboom, die Jezus uitspreekt, heeft het over ons en over God, maar ook over hemzelf. De uispraak: ‘Hak hem om, waartoe put hij de bodem nog langer uit’, is een uitspraak die op ons geschreven is. Hoe vaak zijn we niet klaar met ons oordeel en met de uitvoering ervan? ‘Het heeft geen zin, opzij ermee, weg ermee, korte metten maken’. Dat zijn onze raadgevingen aan en over elkaar. Onze energie raakt op, onze bodem wordt uitgeput en het is allemaal verloren moeite. We hebben weinig geduld met elkaar, we zijn hard in ons oordeel en in de uitvoering ervan en we sussen ons geweten door ze stellen dat het zo het beste is voor iedereen en dan nog vooral voor onszelf

› Lees meer

Geschreven op 24 februari 2016

‘Jongen, jij bent altijd bij mij’

Categorie: default

We krijgen de vierde zondag in de veertigdagen de parabel van de verloren zoon. Dé parabel van Gods barmhartigheid die samen klinkt met twee andere: de verloren drachme en het verloren schaap. Sleutelwoord is ‘verloren’. Wat verloren is, missen we. We zijn niet meer ‘compleet’. God is niet compleet als iemand verloren is, ook niet als dat op initiatief van de verlorene zelf gebeurt

› Lees meer

Geschreven op 17 februari 2016

Exodus – uittocht

Categorie: default

De oudtestamentische lezingen van de veertigdagentijd gaan over de exodus, de uittocht van het Godsvolk uit de slavernij van Egypte naar het beloofde land. Voor de Israëlieten een beslissend moment, niet alleen op sociaal vlak, ook op religieus gebied. De veertig jaar in de woestijn is een diepe religieuze ervaring van Gods nabijheid. Met vallen en opstaan ervaart het Godsvolk dat de Heer hun God trouw is en dat zijn verbond waarachtig is.

 

› Lees meer

Geschreven op 10 februari 2016

‘Niemand die in Hem gelooft, zal worden teleurgesteld’ (Paulus)

Categorie: default

De eerste zondag van de veertigdagentijd wordt gekenmerkt door de bekoringen door de duivel in de woestijn. Heel herkenbaar! Maar nog meer wordt deze zondag gekenmerkt door het geloof en het vertrouwen in God. Jezus’ geloof in zijn Vader is sterker dan al het aanlokkelijke dat de duivel hem voorstelt en al wordt Hijzelf op de proef gesteld, Hij antwoordt ferm: ‘Gij zult de Heer, uw God , niet op de proef stellen.’ Het vertrouwen van Jezus in zijn Vader is niet gevestigd in tekens of bewijzen, maar in de liefde die wederkerig voortdurend vuriger wordt. Dat is het zuivere geloof en daartegen vermag geen enkele verleider iets.

 

› Lees meer

Geschreven op 3 februari 2016

Aswoensdag

Categorie: default

Op woensdag 10 februari vangen wij de heilige veertigdagentijd aan. Dit jaar is het een bijzondere tijd omwille van het buitengewone jubileumjaar van de barmhartigheid. De veertigdagentijd is hét moment bij uitstek om Gods barmhartigheid te ontdekken en te ontvangen. Het is de jaarlijkse retraite van de christenen waarbij zij luisteren naar Gods liefde die uitgezegd wordt in de lezingen van de vieringen. We luisteren met verlangen naar de woorden van barmhartigheid omdat wij hunkeren naar verzoening. We luisteren dus niet alleen met onze oren, maar ook met ons hart dat gebroken is door ontgoocheling, gekwetstheid, schuld, zonde, breuken in onze relaties waardoor ons hart bezwaard is, onregelmatig klopt, misschien zelfs dreigt stil te vallen. Ieder van ons kent die hartpijn en ieder van ons wil er van verlost worden. Zelf kunnen we ons niet genezen en bij elkaar vinden we ook niet altijd soelaas. God die de harten kent en doorgrondt, kan ons wel helpen. Maar dan moeten we bereid zijn om naar zijn woord te luisteren. Veertig dagen lang mogen we woorden ontvangen uit de overvloed van Gods hart, er is zeker een woord bij dat voor ons hart bestemd is en dat krachtig genoeg is om het op te wekken

› Lees meer

Geschreven op 27 januari 2016

Om niet te vergeten

Categorie: default

Met het buitengewone jubileum van de barmhartigheid zouden we haast vergeten dat van 29 november 2014 tot 2 februari 2016 het jaar van het godgewijde leven wordt gevierd. We hebben er in dit blad al meerdere malen aandacht aan besteed. Enerzijds omdat wij omringd zijn door het godgewijde leven en anderzijds omdat wij door ons doopsel allemaal geroepen zijn tot een leven dat aan God is gewijd, ook als we geen religieus zijn.

 

› Lees meer

Geschreven op 20 januari 2016

Mogen allen één zijn, Vader

Categorie: default

Het gebed van Christus voor zijn leerlingen dat Hij voor zijn passie bidt, is het enige moment dat wij inzage krijgen in hoe Jezus bidt. Het is een zuiver gebed, gericht tot de Vader en gericht op het heil van de mensen. Jezus bidt voor zijn leerlingen. Hij weet dat ze het moeilijk zullen hebben, Jezus zelf ondervindt het aan den lijve: de verdachtmaking, de vervolging, het schijnproces voor de rechters en machthebbers, de veroordeling, zijn kruisdood. Ook de leerlingen, die van toen en die van nu zullen niet gespaard blijven hiervan. Hij bidt ervoor als een dienst aan hen toen en aan ons nu. Jezus blijft bidden voor ons opdat wij het zouden volhouden in zijn spoor te treden. De kern van zijn gebed is: ‘Mogen allen één zijn, Vader, zoals Gij in Mij en Ik in U. Mogen zij één zijn zoals wij.’ Jezus zelf heeft zijn roeping en zending beleefd en vervuld in eenheid met zijn Vader. Die eenheid is sterker dan de teleurstelling, de ontmoediging, de haat die Hij heeft ondervonden. Vanuit die eenheid heeft Hij zuiver de Blijde Boodschap verkondigd in woord en in daad.

› Lees meer

Geschreven op 13 januari 2016

De ouverture

Categorie: default

Met het feest van het doopsel van Christus, vorige zondag, werd de kersttijd liturgisch afgesloten. De openbaringstijd is echter nog volop aan de gang! Hij duurt eigenlijke het hele jaar door, maar in de periode van Kerstmis tot het feest van de opdracht van de Heer (Lichtmis) openbaart Jezus zich zondag aan zondag als het licht van de wereld. De openbaringstijd is als de ouverture van een opera: alles zit er al in, maar wordt verder muzikaal uitgewerkt in wat volgt. Heel het evangelie zit al in de openbaringstijd en we krijgen nog ruim de tijd om dit alles verder te bewonderen in het liturgisch jaar.

 

› Lees meer