9 maart 2016
‘Te Lourdes op de bergen’
Enkele weken geleden werd het breed in de media uitgesmeerd dat het aantal bedevaarders naar Lourdes de voorbije jaren sterk is afgenomen. Dit ‘nieuws’ heeft menig bedevaarder die gehecht is aan Lourdes gekwetst en de vele vrijwilligers die ten dienste staan van zieken en bejaarden op hun bedevaart ontmoedigd. Het bedevaartsoord van Lourdes heeft ook gereageerd. Het is waar, het aantal bedevaarders die in georganiseerd verband jaarlijks naar Lourdes trekken, is gedaald. Er zijn economische redenen, er zijn de praktische problemen om de reis te organiseren voor zieken bijvoorbeeld, er zijn ‘nieuwe’ bedevaartsoorden’ die mensen ‘afsnoepen’… Er zijn redenen om de dalende cijfers te verklaren. Maar gaat het daarom?
Een bedevaartsoord heeft een roeping om mensen dichter bij de Heer te brengen. Maria, of een andere heilige die er vereerd wordt, hebben geen ander doel dan de mensen bij Jezus te brengen en hen zo Gods heil te laten ervaren. Het is een evangelische roeping en zending en geen marathon om het meeste mensen te verleiden en te verzamelen. In het licht van het evangelie, van Jezus’ roeping en zending, worden de cijfers onbelangrijk. Het succes van een bedevaartsoord laat zich niet meten in aantallen, maar in de mate dat de genade die God wil schenken, ook inderdaad ontvangen en beleefd wordt.
Als we kijken naar Jezus, zien we dat Hij aanvankelijk veel succes heeft, gemeten naar het aantal mensen dat Hem opzoekt, naar Hem luistert en verlangt naar een wonder. Met duizenden volgen ze Hem, hangen aan zijn lippen en nog meer aan de wonderen die Hij verricht. Tussen die massa zijn er die heel dicht bij Jezus willen staan, die zich bekeren, die geloven. Er zijn er ook – veruit de meerderheid – die als ‘toeristen’ komen kijken, die op een afstand blijven, veilig. Die hun leven niet loslaten, die zich niet bekeren, die huiswaarts keren, terug naar af. Zij zijn de eersten die Jezus alleen zullen laten, ze zullen meejoelen met de anderen: ‘Kruisig Hem, weg met Hem’. De kreten die wij vanaf Palmzondag horen en die op Goede Vrijdag het ‘laatste’ woord zullen hebben. Voorlopig tenminste! Het gaat zover dat Jezus aan de leerlingen vraagt: ‘Wilt ook gij misschien weg gaan?’ Waarop Petrus antwoordt: ‘Tot wie zouden wij gaan, Gij hebt woorden van eeuwig leven.’, maar ook Petris zal gaan, en alle andere leerlingen op die ene naïeve, lieve leerling na: Johannes die samen met Maria getuige zal zijn van het laatste mensenwoord: ‘Aan het kruis met Hem’, maar die ook getuige zullen zijn van het eerste Godswoord: ‘Hij is verrezen!’.
In een bedevaartsoord staat Maria naast Johannes onder het kruis. Zoals toen, staat ze naast ons, de naïeve lieve leerling, die er niets van begrijpt, maar des te meer voelt. Zo staan bedevaarders in Lourdes, in Scherpenheuvel en op zovele plaatsen met hun lijden en verdriet bij Maria. Zij laten Jezus niet alleen en drukken daarmee een heel diep bijbels geloof uit. Het geloof waarvan Jezus zegt: ‘Uw geloof heeft u gered, heeft u genezen.’