Blog

Geschreven op 28 februari 2018

Christus preekt de veertigdagen

Categorie: default

De veertigdagentijd is de jaarlijkse retraite van alle gedoopten die zich voorbereiden op Pasen en de hernieuwing van hun doopbeloften in de paasnacht.

Paus Franciscus heeft tijdens zijn woensdagse algemene audiëntie enkele concrete suggesties voor een kwalitatieve veertigdagentijd geformuleerd. Hij vroeg de aanwezige gelovigen om gebeden die gebaseerd zijn op seculiere logica of egocentrisch zijn te vermijden. Gebed vereist een sterk geloof. In deze veertigdagentijd van de katholieke Kerk gaat het erom met Christus één te worden in gebed, vasten en door de werken van liefde. Franciscus drukte de aanwezigen op het hart goed te luisteren naar de homilieën en om het daarna stil te maken, om zo beter te kunnen verwerken wat zij hebben gehoord. Door het luisteren wordt het geloof gevoed, terwijl wij tegelijk worden voorbereid op het ontvangen van de sacramenten.

› Lees meer

Geschreven op 7 februari 2018

Veertigdagen verzoenen

Categorie: default

Nu het vasten als beleving van de veertigdagentijd door christenen achterwege wordt gelaten, krijgen we vanuit andere hoeken een ‘vastenregime’ voorgeschoteld: een maand zonder alcohol, veertig dagen zonder vlees… Dit gebeurt uiteraard om andere redenen dan als voorbereiding op Pasen, maar het krijgt toch veel navolging. Niets mis met het gezonder willen leven, niets mis met de aanmoedigingen die mensen elkaar daarvoor geven. Het christelijke vasten roept voor velen trouwens eenzelfde motivatie op: wat versterving doen kan geen kwaad voor mijn gezondheid! Dat zal wel zo zijn, maar het vasten heeft toch een heel andere betekenis. In plaats van meer aandacht voor onszelf, gaat het om meer aandacht voor Christus en zijn evangelie en voor onze naaste. We laten met het vasten vanalles om ons meer bewust te worden van de band die wij in ons doopsel hebben met Christus en met onze broeders en zusters. Het is dus niet op onszelf gericht leven, maar meer op de ander en de Ander. Een hele andere beweging dus die we aanduiden met het begrip ‘bekering’: ‘Bekeert u en leeft volgens het evangelie’, is de boodschap die wij ontvangen met het askruisje. het gaat dus veel verder en dieper dan het vasten. Het gaat fundamenteel om verzoening. Het intenser beleven van de verzoening met God en met elkaar, het herontdekken van de genade van ons doopsel, het inniger en dankbaarder beleven van onze identiteit als christen. Dat is de leidraad die ons veertigdagen lang draagt om als verzoende mensen Pasen te vieren. Niet zozeer de overtollige kilo’s verliezen, niet zozeer het alcoholgehalte in ons bloed laten dalen – al kan dat allemaal geen kwaad natuurlijk – maar het liefdegehalte in ons leven laten stijgen.

 

› Lees meer

Geschreven op 16 januari 2018

Mogen allen één zijn

Categorie: default

Van 18 tot 25 januari worden de christenen van de verschillende kerken en gemeenschappen uitgenodigd om te bidden voor de eenheid waarvoor Jezus Christus zijn leven heeft gegeven. Het einde van deze gebedsweek is altijd het feest van de bekering van de heilige apostel Paulus, 25 januari. Dit feest laat zien hoe Christus op een heel eigen en bijzondere wijze mensen roept om zijn Blijde Boodschap te aanvaarden en te verkondigen. Paulus behoort niet tot de groep van de christenen, integendeel, hij vervolgt hen. Paulus behoort dus ook niet bij de ‘zoekers’, want hij heeft al gevonden. Zijn geloof is diep en bewust geworteld in het jodendom, vandaar zijn haat jegens de christenen.

› Lees meer

Geschreven op 15 januari 2018

Open-baren

Categorie: default

Onlangs hoorde ik iemand op een vergadering over haar deelname aan een studiecongres zeggen: ‘Wat ik daar hoorde was voor mij een openbaring”. We kennen dergelijke uitspraken, we gebruiken ze zelf ook, maar wat willen ze zeggen? Hier klinkt in het woord ‘openbaring’ door dat er iets nieuws ontdekt is, iets wat we voorheen nog niet kenden of toch niet in dezelfde mate waardoor het nu veel meer betekenis krijgt.

 

In het woord openbaren, zit inderdaad het woordje ‘baren’, ter wereld brengen. Dat drukt de betekenis goed uit: iets nieuws beginnen wat ons ‘opent’, blij maakt, doet verwonderen. Met het doopsel van Christus eindigt de kersttijd, maar niet de openbaringstijd. Die duurt verder, het hele jaar door. Zoals Christus zich openbaarde aan de herders en de wijzen, zoals God zijn Zoon openbaarde door bij zijn doopsel te zeggen: ‘Dit is mijn Zoon, mijn veelgeliefde, luistert naar Hem’; zo openbaart iedere ontmoeting met Christus in het evangelie wie hij is, wie Hij voor mij wil zijn.

 

› Lees meer

Geschreven op 10 januari 2018

Haast en spoed

Categorie: default

De kersttijd wordt afgesloten met het feest van het doopsel van de Heer dat we op 8 januari vierden. Het was een korte advent en een korte kersttijd. Alles was haastig. Het doet ons denken aan de dynamiek van Gods heil. ‘Hij talmt niet’, hoorden we in de Schrift en wie door Hem geroepen wordt, heeft ook spoed. Maria haast zich over het bergland naar Elisabet; de herders en de wijzen waren ook jachtig is hun zoeken en vinden van de Messias. Waar het geloof een geschenk van Godswege is, valt er geen tijd te verliezen!

 

 

Een maand krijgen wij in de liturgie de zogenaamde ‘groene tijd’ alvorens we straks de Veertigdagentijd in zullen gaan. Maar die groene tijd betekent nu ook weer niet dat we achterover kunnen leunen en rustig het volgende moment van heil kunnen afwachten! De leerlingen worden geroepen en ook bij hen gaat het vlug. Ze laten onmiddellijk alles achter om Jezus te volgen, ze willen niets missen van de woorden en de daden waaruit Gods heil en genade blijkt.

› Lees meer

Geschreven op 3 januari 2018

Beuk de deuren open!

Categorie: default

>Op zondag 7 januari vieren wij het feest van de Openbaring van de Heer. Na Maria en Jozef en de herders, is het nu aan de Wijzen om het Kind in de kribbe te ontmoeten. Uit de heidenvolken komen ze, geleid door de ster. Niet zozeer door de wijsheid en de profeten, maar door God zelf, vinden ze het Kind en bieden het hun leven aan in de vorm van geschenken: goud, wierook en mirre. Kostbaarheden die staan voor het eigen hart. De Heer wordt geopenbaard aan alle volken, aan alle mensen en Hij heeft zo zijn eigen manier om dat te doen.

 

› Lees meer

Geschreven op 20 december 2017

God ligt in een kribbe in een stal

Categorie: default

Koning David merkte al op: ‘Zelf woon ik in een paleis van cederhout en de ark van God staat onder een tentdoek’. God heeft voor zichzelf nooit paleizen gebouwd, Hij is er ook niet gastvrij ontvangen. In een herberg was er zelfs geen plaats voor Hem. Wel in een stal en daar heeft Hij zich voor het eerst getoond. Maria en Jozef, de herders, de allereenvoudigsten. Niet de vromen met namen en titels, niet de machthebbers, nog niet de wijzen, maar diegenen voor wie een stal en een kribbe geen hinder vormen om God te zien, te beminnen en te aanbidden.

 

› Lees meer

Geschreven op 13 december 2017

Weest altijd blij!

Categorie: default

Het oudste geschrift uit het Nieuwe Testament, is de brief van Paulus aan de christenen van Tessalonica. Hij is ouder dan de evangelies, maare niet minder vurig in de verkondiging van de Blijde Boodschap. Het is een merkwaardige brief omdat hij zo duidelijk is over alles waarover wij zo onduidelijk zijn! Wat er met de doden gebeurt, bijvoorbeeld, daarvan zegt Paulus in zijn brief aan zijn parochianen: ‘Wij willen u niet in onwetendheid laten over het lot van hen die gesorven zijn.’ Wat een verschil met ons gestamel.

› Lees meer

Geschreven op 6 december 2017

Begin van de Blijde Boodschap

Categorie: default

Begin van de Blijde Boodschap van Jezus Christus, de Zoon van God’, zo vangt het evangelie volgens Marcus aan en meteen is de toon gezet! In dit ene zinnetje staat in waarover het verder zal gaan. Het opent de oren en het hart om te ontvangen. Want wie wil nu geen Blidje Boodschap horen? En wie wil niet horen wat God zegt door zijn Zoon?

 

Maar het eerste woordje is ook van belang: ‘Begin’! Niet als een gebod, al zou dat ook wel mooi zijn: ‘Beginnen maar!’, maar als een aanduiding van tijd. Dit is het begin, een nieuw begin bovendien voor de mensheid en dus ook voor mij, voor ons.

 

› Lees meer

Geschreven op 29 november 2017

Aan de hand van Marcus

Categorie: default

Met de eerste zondag van de advent begint een nieuw liturgisch jaar. In de dynamiek van de verwachting van de wederkomst van de Mensenzoon en het aanbreken van het Rijk Gods waarin iedere christen leeft, ontvangen wij dit jaar de evangelist Marcus als gids. De schrijver van het kortste en oudste evangelie daagt ons uit om de blijde boodschap van Jezus te ontvangen zoals hij ze in de jonge Kerk ook heeft ontvangen. Een Blijde Boodschap van bevrijding en nieuw leven die ons het Rijk Gods al laat proeven in elke ontmoeting die Jezus heeft toen en nu.

Paus Franciscus heeft na het buitengewone heilig jaar van de barmhartigheid gevraagd om op een zondag meer aandacht te schenken aan Gods Woord. De Belgische bisschoppen hebben de eerste zondag van de advent hiervoor aangeduid.  Gaan wij iets speciaals doen? Ja en neen! Ja, want iedere zondag horen wij Gods Woord in de liturgie en dat is telekens een bijzondere en unieke ervaring. Neen, want we gaan niets nieuws organiseren. We krijgen al de volle maat van Gods Woord, laten we proberen om die overvloed niet aan ons te laten voorbijgaan. Dat is trouwens de bedoeling van paus Franciscus.

 

› Lees meer