16 januari 2018
Mogen allen één zijn
Van 18 tot 25 januari worden de christenen van de verschillende kerken en gemeenschappen uitgenodigd om te bidden voor de eenheid waarvoor Jezus Christus zijn leven heeft gegeven.
Het einde van deze gebedsweek is altijd het feest van de bekering van de heilige apostel Paulus, 25 januari. Dit feest laat zien hoe Christus op een heel eigen en bijzondere wijze mensen roept om zijn Blijde Boodschap te aanvaarden en te verkondigen. Paulus behoort niet tot de groep van de christenen, integendeel, hij vervolgt hen. Paulus behoort dus ook niet bij de ‘zoekers’, want hij heeft al gevonden. Zijn geloof is diep en bewust geworteld in het jodendom, vandaar zijn haat jegens de christenen.
Onderweg naar Damascus heeft hij een overrompelende ervaring. Christus roept hem en voor Paulus is dit zo duidelijk dat hij zich helemaal overgeeft aan de Heer en zijn evangelie. Een hele omslag van zijn leven. Hij laat de zekerheden achter omdat hij een nieuwe zekerheid heeft gevonden in Christus. Paulus is niet de eerste de beste jood. Hij is gewaardeerd in zijn geloofsgemeenschap, hij is een vurige belijder van het geloof en een vurige bestrijder van allen die dit geloof niet aanhangen. De ontmoeting met Christus waarvan hij later zal zeggen dat hij werkelijk door de Heer geroepen is, verandert niet alleen zijn eigen leven, maar ook hoe hij tegenover anderen zal staan. Op de eerste plaats al hij met de Christus ook de christenen in zijn hart sluiten, maar hij zal ook naar de ongelovigen, de heidenen, gaan om ook hen te laten delen in de vreugde van het leven dat hij in Christus heeft gevonden. De genade die hij heeft ervaren in de ontmoeting met Christus, zal de drijfveer worden om anderen te bekeren. Niet het zwaard, niet de grote discussie, niet het grote gelijk dat zijn aanpak voor zijn roeping kenmerkte, maar de liefde van God zal zijn spreken en handelen bepalen.
De missionering door de apostel Paulus is ingegeven door de liefde van God die hij in Christus heel diep en waarachtig heeft ervaren. Zo mag het ook bij ons zijn. Als wij in onze tijd en in onze wereld als christenen de Blijde Boodschap willen uitdragen, gebeurt dit ook best vanuit de liefde van God. Die liefde was voor Paulus onweerstaanbaar en dat is ze ook vandaag. Het is aan ons om ze te ontvangen, te aanvaarden in ons leven en zo in de samenleving teken te zijn, getuige te zijn van ie genade. Het is een bekoring om het geloof dat wij belijden ‘op te willen leggen’ met argumenten en zelfs met druk. Dat is alles behalve aantrekkelijk! De methode van Christus is die van de weerloze en onweerstaanbare liefde. Paulus heeft ze overgenomen en tal van christenen in alle tijden hebben dit ook gedaan. Laten we eerlijk zijn, als we nagaan wie ons ‘over de streep’ heeft getrokken om als christen te leven, dan zijn het niet de ‘betweters’, maar de liefhebbers.