29 november 2017
Aan de hand van Marcus
Met de eerste zondag van de advent begint een nieuw liturgisch jaar. In de dynamiek van de verwachting van de wederkomst van de Mensenzoon en het aanbreken van het Rijk Gods waarin iedere christen leeft, ontvangen wij dit jaar de evangelist Marcus als gids. De schrijver van het kortste en oudste evangelie daagt ons uit om de blijde boodschap van Jezus te ontvangen zoals hij ze in de jonge Kerk ook heeft ontvangen. Een Blijde Boodschap van bevrijding en nieuw leven die ons het Rijk Gods al laat proeven in elke ontmoeting die Jezus heeft toen en nu.
Paus Franciscus heeft na het buitengewone heilig jaar van de barmhartigheid gevraagd om op een zondag meer aandacht te schenken aan Gods Woord. De Belgische bisschoppen hebben de eerste zondag van de advent hiervoor aangeduid. Gaan wij iets speciaals doen? Ja en neen! Ja, want iedere zondag horen wij Gods Woord in de liturgie en dat is telekens een bijzondere en unieke ervaring. Neen, want we gaan niets nieuws organiseren. We krijgen al de volle maat van Gods Woord, laten we proberen om die overvloed niet aan ons te laten voorbijgaan. Dat is trouwens de bedoeling van paus Franciscus. Wat kunnen we doen om niets verloren te laten gaan van de genade die ons in ieder woord van God wordt geschonken?
Luisteren! ‘Hoor Israël’, zegt de Heer al in het Oude Verbond, ‘Wie oren om te horen heeft, hij luistere’, zegt Jezus in het Nieuwe Verbond. Luisteren met onze oren, met ons hart, ons verstand, met ons leven. Aandachtig luisteren opdat de woorden zouden doordringen tot in het dieposte van ons leven om te doen waarvoor ze uitgesproken worden: ons genezen, ons helen, ons bevrijden, ons opwekken tot leven. Dat luisteren is niet onze sterkste kant. Er is zoveel rumoer in onszelf en om ons heen. We geven God zo weinig kans om tot ons te spreken. Gelukkig heeft Hij geduld en herhaalt Hij voortdurend want ‘Hij wil niet dat zijn woord zonder vrucht te dragen terug naar Hem keert’.
Geduld! Daarmee zijn we aan een tweede hulp om Gods woord te ontvangen. We zijn vaak zo haastig in het luisteren dat er veel verloren gaat. Het woord Gods is niet onmiddellijk verstaanbaar, al wordt het nog zo goed uitgesproken en door de micro verstekt! Het vraagt tijd om zijn boodschap te openbaren. Kijk maar eens naar de boodschap van de engel aan Maria. De boodschap is duidelijk en toch heeft Maria geduld nodig om ze te laten doordringen, om het Woord vlees te laten worden in haar leven. Maar ze gelooft!
Geloof! Het derde punt om het woord Gods goed te ontvangen is: erin geloven. Gods woorden zijn geloofwaardig. Dat blijkt al uit het hele Oude Verbond en nog meer in het leven van Jezus want daarin is Gods woord mensgeworden. In Jezus zien en ervaren wij Gods woord en de kracht ervan. Het is een waar woord, geloofwaardig! Wie in Jezus Gods woord ontvangt staat op van vreugde!
Vreugde! Het resultaat van het ontvangen van Gods woord is vreugde. We zingen het in de liturgie uit met alleluia’s en met acclamaties. Maar klinkt het ook door in ons leven? Liturgie wordt weleens gemakkelijkheidshalve ‘wereldvreemd’ genoemd, maar zijn wij niet veeleer ‘liturgievreemd’? We hebben immers alle reden om vol vreugde te zijn omdat wij het Woord Gods hebben gehoord en ontvangen. Evangelie (euangelion in het Grieks) betekent immers letterijk: Blijde Boodschap.
In vier stappen kan het Woord Gods dus buitengewoon zijn, niet alleen op de eerste zondag van de advent, maar iedere zondag en zelfs iedere dag!