3 januari 2018
Beuk de deuren open!
Op zondag 7 januari vieren wij het feest van de Openbaring van de Heer. Na Maria en Jozef en de herders, is het nu aan de Wijzen om het Kind in de kribbe te ontmoeten. Uit de heidenvolken komen ze, geleid door de ster. Niet zozeer door de wijsheid en de profeten, maar door God zelf, vinden ze het Kind en bieden het hun leven aan in de vorm van geschenken: goud, wierook en mirre. Kostbaarheden die staan voor het eigen hart. De Heer wordt geopenbaard aan alle volken, aan alle mensen en Hij heeft zo zijn eigen manier om dat te doen.
Zo ging het toen en zo gaat het ook nu. God heeft zijn manieren om de harten van de mensen te raken en te openen voor zijn aanwezigheid. Hij doet dit niet met grote woorden en overredingskracht, niet met groot vertoon en macht, maar in het Kind in de kribbe en met de glans van een ster. Dat is een blijde boodschap voor ons die ons zorgen maken over de toekomst van het geloof en de Kerk. Het hangt niet allemaal en zeker niet alleen van ons af. We mogen vertrouwen hebben in Gods weg om mensen te raken en uit te nodigen tot het geloof. We vergeten dat wel eens in onze ijver en onze goede bedoelingen om het geloof te verkondigen en te verspreiden.
Moeten wij dan niets doen en maar afwachten tot de ster blinkt en gezien wordt? Neen, er is veel te doen. Allereerst mogen wij het Kind en alle liefde van God ontvangen en beantwoorden met onze liefde, ons ingaan op zijn uitnodiging om Hem te ontmoeten in viering en gebed, in inzet en goede werken. Zelf leven van het geloof dat ook ons geschonken is en dat wij hebben ontdekt dankzij sterren die ons de weg hebben gewezen naar het Kind in de kribbe. Misschien zijn wij op onze beurt wel sterren die anderen de weg wijzen? We moeten dan alleen maar blinken, schitteren van geloof, hoop en liefde. Die schittering laat niemand onberoerd. Maar als wij niet meer blinken van vurig geloof, hoe zouden de mensen dan in ons de sterk kunnen zien en het Kind vinden?
De deuren van de stal gaan open, voor iedereen. De gastvrijheid van de stal is onbegrensd. Wij zijn binnengegaan en hebben blij en verwonderd ontvangen wat God aan liefde geeft. Laten we de deuren niet sluiten. Niet die van de stal en niet die van ons hart. En ondertussen blinken en schitteren van liefde.