Blog

Geschreven op 9 mei 2018

Hoger-lager

Categorie: default

Voor de ogen van de leerlingen stijgt Jezus naar de hemel om thuis te komen bij de Vader. De blik van de leerlingen blijft Jezus volgen, ze kijken hoger, maar niet lang. ‘Terxijl zij Hem bij zijn hemelvaart gespannen nastaarden, stonden opeens twee mannen in witte gewaden bij hen die zeiden: Mannen van Galilea, wat staat ge naar de hemel te kijken? Deze Jezus die van u is weggenomen naar de hemel, zal op dezelfde wijze wederkeren als gij Hem naar de hemel hebt zien gaan.’ (Handelingen 1, 11).

› Lees meer

Geschreven op 30 april 2018

Maria in de mei

Categorie: default

De meimaand doet iets met een mens. Er gebeurt zoveel om je heen dat een mens blij maakt en soms weet hij niet eens waarom. Wel, omdat het mei is! In de natuur heeft de lente zich een plaats veroverd op de winter. De dorre takken hebben frisse groene bladeren en bloesems, de dieren zijn bezig met het nieuwe leven in het bouwen van nesten, het voeden van de kleintjes… de schapen hebben lammetjes gebaard, de vogels kuikens… je kunt er niet naast zien: allemaal nieuw leven. En ook de mens kan het niet laten om mee te doen. Voor de tuinders is er een hoop werk in de hof. Het rotte van de herfst moet ondergespit worden, de aarde moet zich kunnen openen voor nieuw zaad, voor nieuwe planten want er moeten vruchten voortgebracht worden. Het onkruid is er ook weer! Het schiet op, vlugger dan het zaaigoed. Er moet al weer gegoten worden, zorg gedragen worden voor het nieuwe leven. Trouwens je voelt het in je bloed ook bruisen. De lente geeft nieuw bloed en dat zullen we geweten hebben. Het hoesten van de winter is gaan liggen, de sjaals en de wanten zijn opgeborgen, de dikke jassen naar de droogkuis, de dunne hangen kleurrijk en licht om onze schouders. We gaan weer rechtop na maanden gebukt van de kou en de regen te hebben moeten leven. We gaan weer naar buiten na lange maanden quarantaine bij het vuur binnen. De mei doet iets met een mens!

› Lees meer

Geschreven op 25 april 2018

Jonge zusters!

Categorie: Parochie Scherpenheuvel

In en rond de basiliek en het onthaalcentrum De Pelgrim valt de aanwezigheid op van jonge zusters. We waren al wat gewoon met de vijf jonge zusters uit Ivoorkust die in De Pezlgrim wonen; met zuster Lilima de jonge indische zusters van de zusters Ursulinen in Scherpenheuvel; maar nu zijn ze met veertig! Allemaal zusters Ursulinen uit ons land, uit Indië, Congo, Canada, de Verenigde Staten van Amerika. Vooral de zusters uit Indië en Congo zijn jong. We zijn dat niet meer gewend om er zoveel bij elkaar te zien van die leeftijd! Ook voor hen is het verrassend om – vooral – oudere mensen te zien!

 

› Lees meer

Geschreven op 18 april 2018

Bezoek

Categorie: default

In de paasweek was een vriend van mij op bezoek bij ons. Hij komt uit Puglia, het zuiden van Italië en is daar pastoor en geeft eveneens les aan het seminarie en andere opleidingen. We hebben samen gestudeerd in Rome en we konden dus naar hartenlust herinneringen ophalen, maar ook onze ervaring en kennis van de liturgie delen.

Wat doe je met een bezoeker? Je gaat op bezoek, in ons geval naar kerken. In Leuven, Antwerpen en uiteraard thuis in Scherpenheuvel. We hebben de kathedraal van Antwerpen bezocht in al haar schittering, maar ook kleinere kerken in hun schamelheid. Interessant is om te zien hoe dat bij de bezoeker overkomt. In tegenstelling tot wat ik had gedacht, was zijn verbazing nog groter dan ik kun vermoeden. Verbazing in de kathedraal van Antwerpen waar bezoekers zes euro moeten betalen om binnen te mogen en priesters gratis binnen mogen. Schandalig! Ik was verlegen tot in het diepst van mijn geloof! Eenmaal binnen, overweldigt de schoonheid van het ‘museum’ dat de kathedraal is geworden. Bidden kan haast niet, het is er geen minuut stil met de gidsen en de medewerkers van de kathedraal die roepend aanwezig zijn. De kunstwerken brengen ook weinig troost want je bent in een museum in plaats van in een kathedraal die hét verzamelpunt van een bisdom zou moeten zijn.

 

› Lees meer

Geschreven op 11 april 2018

Vrouwen die geloven

Categorie: default

Het valt op dat er meer vrouwen trouw blijven aan de viering van de zondagseucharistie dan mannen. Dat is velen en al lang opgevallen. De uitleg die men wel eens hoort hiervoor is: ‘Dat was vroeger ook al zo, de kerk was een zaak van de vrouwen, evenals het gezin’. Dat is een bevestiging, maar geen uitleg, want het zegt niet waarom dat zo was en is.

Het valt me op hoe de vrouwen in het evangelie dicht bij Jezus blijven op het moment dat de mannen afhaken. Er was toen nog geen kerk en in het Oosten hadden de mannen toen (en nu) meer vrije tijd dan de vrouwen. Er is dus een andere reden en die lees ik in het evangelie zelf. De leerlingen van Jezus (allemaal mannen) begrijpen niets van wat Hij zegt als Hij op de lange weg tussen Galilea en Jeruzalem spreekt over het lijden, sterven en verrijzen dat zich moet voltrekken. Geen een snapt er iets van en ze willen het ook niet begrijpen. Petrus gaat er zelfs flink tegenin als Jezus daarover begint. Hij zal er zelf voor zorgen dat de Mensenzoon niet moeten lijden. Petrus zal juist niet voor de Mensenzoon zorgen, wel voor zichzelf als hij zijn eigen hachje probeert te redden en tot driemaal toe zegt: ‘Ik ken Hem niet’. Judas, nog zo een leerling, zal munt slaan uit zijn kennis van Jezus en Hem verraden. En behalve johannes, zullen ze allemaal op de vlucht slaan als Jezus toont wie Hij is op het kruis. Ze zullen zelfs laf zich afvragen: ‘Ik ben het toch niet?’, als Jezus bij het Laatste Avondmaal zegt: ‘Een van u zal Mij overleveren.’ Neen, de mannelijke leerlingen maken geen fraaie beurt ondakns hun roeping, ondanks hun vorming door Jezus zelf nogwel!

 

› Lees meer

Geschreven op 4 april 2018

Wees barmhartig!

Categorie: default

Beloken Pasen, of de zondag na Pasen, werd door Paus Johannes-Paulus II uitgeroepen tot de zondag van de barmhartigheid. Een zondag die oproept om het hart van de Vader te ontdekken en de grenzeloze liefde te ervaren die Hij heeft voor iedereen. Een zondag ook om op onze beurt barmhartigheid te betonen aan onze broeders en zusters. immers, de gerechtigheid die God verlangt van zijn volk is hierin gelegen dat het zelf ook beleeft wat het van de Vader ontvangt.

Tegelijk is het een zondag die ons op weg zet naar de gave van de Geest met Pinksteren. De stem uit de hemel klonk: ‘Ontvang de heilige Geest, als gij iemand zonden vergeeft, zijn ze vergeven en als gij ze niet vergeeft, zijn ze niet vergeven.’ Een opdracht die samenhangt met de genade van de heilige Geest.

Barmhartigheid is dé christelijke deugd bij uitstek. Als we ons geloof oprecht en authentiek beleven, dan blijkt dat uit de mate waarin wij de gave van de Geest in de barmhartigheid gestalte geven. Gods barmhartigheid verkondigen en tonen, is wat Jezus heeft gedaan. De leerlingen deden hetzelfde na de gave van de heilige Geest en sidsdien is het de roeping en de zending van de Kerk. Paus Franciscus schonk ons een helig jaar van de barmhartigheid. Dat jaar is afgesloten, maar de gave en de opgave van de barmhartigheid niet.

Laten wij de vreugde van Pasen, van de verrijzenis van Christus en de onze vertalen in het doen opstaan van onze broeders en zusters. Want dat is de betekenis van de barmhartigheid van God: opstaan en leven!

 

Geschreven op 31 maart 2018

Regina caeli, laetare, alleluia!

Categorie: default

Regina caeli, laetare, alleluia!

De hymne aan Maria in de dagsluiting van het Getijdengebed en ook ter vervanging van het Angelusgebed is in de paastijd het Regina caeli. Het zingt de paasvreugde uit en loopt over van de alleluia’s.

Regina coeli, laetare, alleluia

Quia quem meruisti portare, alleluia,

Resurrexit, sicut dixit, alleluia,

Ora pro nobis Deum, alleluia.

 

We geven hier de vertaling:

Koningin des hemels, verheug u, alleluia.

Want Hij die gij gedragen hebt, alleluia.

Is verrezen, zoals Hij gezegd heeft, alleluia.

Bid voor ons bij God, alleluia.

 

Een echt paaslied dat krachtig zingt waarom het pasen is, waarom er vreugde is: Hij is verrezen! Wat een contrast met enkele dagen eerder, toen het levenloze lichaam van Jezus in Maria’s schoot lag. Zij heeft Hem gedragen met grote vreugde, negen maanden lang. Zij heeft Hem gedragen met grote droefheid op het negende uur, het uur van zijn dood. Maar nu draagt de verrezen Heer zijn moeder en de onze. Zij blijft voor ons bidden in het uur van onze dood, maar nog meer in het uur van onze verrijzenis. Want de alleluia’s klinken wel omwille van Christus die verrezen is, maar ook omwille van ons die met Hem zullen verrijzen, zoals Hij gezegd heeft!

Zalig Pasen!

Geschreven op 21 maart 2018

De Goede Week

Categorie: default

Met Palmzondag gaan we de Goede Week in, ze vormt het hart van het liturgisch jaar. Wat we in deze dagen vieren en ontvangen is het hart van ons geloof en voedt het hart van iedere gedoopte. In deze week wordt door Jezus alles goed gemaakt, alle verraad, alle verloochening, alle ongeloof, alle haat, alle kwaad. Hij laadt het op zijn schouders wanener Hij sterft aan het kruis.

› Lees meer

Geschreven op 14 maart 2018

‘Ik leg mijn wet in hun binnenste’

Categorie: default

Het nieuwe verbond dat God met zijn volk sluit en dat met Christus is aangebroken, is geen verbond dat gebaseerd is op de uiterlijke wet, maar op de innerlijke. Jezus is Gods hart komen tonen en heeft daarmee de wet van Gods liefde in ons hart gelegd. Zo had God het door de profeet Jeremia al voorzegd: ‘Ik ga een nieuw verbod sluiten.. Ik leg mijn wet in hun binnenste, Ik grif ze in hun hart.’

 

› Lees meer

Geschreven op 8 maart 2018

'Licht' zijn

Categorie: default

Bij ons doopsel hebben wij het licht van Christus ontvangen, de doopkaars werd aangestoken aan de paaskaars. Dat licht is tegelijk uitdrukking van wie wij zijn geworden in het doopsel: kinderen van het licht en mensen van het licht. Wij zijn zelf licht geworden. Niet omdat we bijzonder eerlijk en doorzichtig zijn, maar omdat Christus het licht van de wereld is en wij Christus hebben ontvangen.

› Lees meer