Blog

Ik zie mijn grootmoeder nog in haar tas kijken voor ze naar de kerk vertrok: ‘Kleingeld voor een kaarsje en voor de schaal en haar paternoster’. Dat was in de jaren zeventig. Ik was een kind en vond het zo bijzonder die zondagmorgen tijdens de vakanties wanneer ik met mijn grootmoeder en mijn tante naar de kerk van het Herentalse begijnhof trok voor de mis. Het was er zo anders als in de parochiekerk thuis. Enkele mannen zongen in het Latijn op het kleine hoogzaal, twee begijnen zaten devoot te bidden vooraan in een door hekken afsluitbare ruimte waar ooit veel meer begijntjes hadden gebeden. Een begijn luidde de klokken met de hand terwijl wij het allemaal konden zien en ging wat later rond met een houten schaal (ik dacht dat het voor het luiden was – wat ik zelf ook wel graag wilde doen). De andere begijn ging rond zonder een schaal en stak het geld in haar diepe zakken. In mijn ogen had ze niets gedaan en ik begreep niet waarom de een soms iets teruggaf en de ander het meteen wegstak!

› Lees meer

• Reageer
• Delen
  • Delicious
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Facebook

Volgende maand worden in Rome bisschoppen en gelovigen van over de hele wereld verwacht voor de synode over het gezin. Het is een speciale synode omdat ze uit twee delen zal bestaan. Dit jaar en volgend jaar. Paus Franciscus geeft hiermee te kennen hoeveel belang hij hecht aan de christelijke gezinnen en terecht! Het gezin is niet alleen de hoeksteen van onze samenleving, het is ook de eerste huiskerk. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de kerk nadenkt hoe het met de gezinnen gaat. Maar er is nog een reden waarom deze grote synode wordt gehouden. De gezinnen hebben in de maatschappij een hele verandering ondergaan. Het volstaat om in de eigen familie te kijken om te zien dat er verschillende gezinsvormen zijn. Nieuw samengestelde gezinnen, samenwonenden, eenoudergezinnen, ouders van hetzelfde geslacht… en het klassieke gezin dat het zwaar te verduren krijgt onder de toenemende druk die op ouders en kinderen weegt.

› Lees meer

• 3 reacties
• Delen
  • Delicious
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Facebook

Op maandag 1 september begint niet alleen een nieuwe maand en een nieuwe weekdag, maar ook een nieuw schooljaar. Op de een of andere manier zijn we daar allemaal bij betrokken. Misschien denken we aan onze eigen schooltijd die toch lang heeft geduurd. Misschien hebben we wel heimwee naar die tijd toen er nog iets nieuws kon beginnen met een propere lei in een propere klas met bekende en nieuwe gezichten, met een nieuwe meester of juffrouw of zuster! Misschien hangt de typische geur van de school van toen nog in ons geheugen? Velen supporteren voor hun kinderen of kleinkinderen die na een lange vakantie opnieuw naar school gaan. Misschien zijn er zelfs bij voor wie het de eerste keer is in de kleuter-, lagere, middelbare school of hoger! Misschien zijn er zelfs leerkrachten, docenten, medewerkers voor wie de eerste september ook een nieuw begin is. En als al het vorige aan ons voorbij zou gaan, dan zijn er de langere files onderweg omdat het schooljaar begint. Voor iedereen is het merkbaar dat 1 september anders is dan 31 augustus en de twee maanden ervoor.

• Reageer
• Delen
  • Delicious
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Facebook

Op 15 augustus vieren wij het hoogfeest van Maria Tenhemelopneming. Het is een groot feest en dus is er een verschillend misformulier voor de vooravond en voor de dag. Omdat we zelden de lezingen horen van de vooravond, willen wij het evangelie dat bij dit hoogfeest wordt voorzien hier meegeven want het is veelzeggend over Maria en over ons.

› Lees meer

• Reageer
• Delen
  • Delicious
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Facebook

Terwijl de examenstress van kinderen en kleinkinderen stilaan plaats maakt voor de vreugde of de ontgoocheling van de uitslag, terwijl het WK voetbal naar zijn kookpunt gaat, terwijl de regeringen in ons land stilaan vorm krijgen, terwijl de vakantie-edities van ons parochieblad van de band lopen; vieren wij het hoogfeest van het Heilig Hart van Jezus op vrijdag 27 juni.

› Lees meer

• 2 reacties
• Delen
  • Delicious
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Facebook

Een mooi lied van Paul Schollaert zingt: ‘Heilig teken van verrijzenis, God die blijvend in ons midden is.’ Het is een lied op de eucharistie, over brood en wijn en het feest van samenzijn. Het drukt goed uit wat wij vieren met Sacramentsdag (donderdag 19 juni). God drukt zijn liefde uit op verschillende wijzen: in de geschiedenis van heil met zijn volk, in de schepping, in de gemeenschap die wij vormen, in iedere mens die Hij naar zijn beeld en gelijkenis heeft geschapen, in zijn woord… en in de sacramenten. In doopsel, vormsel, eucharistie, huwelijk, wijding, ziekenzalving, verzoening mogen wij zijn aanwezigheid ervaren.

› Lees meer

• Reageer
• Delen
  • Delicious
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Facebook

Het hoogfeest van de Heilige Drie-eenheid is een uitnodiging om binnen te treden in de eenheid die er is tussen Vader, Zoon en Heilige Geest. De Vader kennen we al uit het eerste verbond. Hij heeft zich geopenbaard als de schepper die in alle wederwaardigheden van het volk Gods een God van het verbond is die trouw blijft en die liefde is. Vooral in zijn Zoon Jezus heeft Hij zich getoond. De Zoon die we nog inniger kennen omdat Hij onder ons heeft gewoond. De Heilige Geest kennen we ook via de Zoon en we hebben Hem bovendien ontvangen met Pinksteren. Alle drie verwijzen ze naar elkaar, alle drie openbaren ze elkaar, alle drie delen in dezelfde heerlijkheid, alle drie zijn één en toch onderscheiden. In de beroemde ikoon van de Drie-eenheid door Andrej Roebljov geschilderd, kun je dat goed merken. De drie figuren horen onafscheidelijk bij elkaar, verwijzen naar elkaar, kijken naar elkaar met een dienende blik alsof ze voortdurend zeggen: ‘Wat kan ik voor U doen?’.

› Lees meer

• Reageer
• Delen
  • Delicious
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Facebook

Mijn vader had het met Pinksteren steevast over het feest van de vurige tongen. Ook had hij hiermee misschien niet de meest religieuze betekenis van het feest voor ogen, het is toch een Bijbelse uitspraak. Immers, in de Handelingen van de apostelen staat letterlijk: ‘Er verscheen hun iets dat op vuur geleek en dat zich, in tongen verdeeld, op ieder van hen neerzette.’ Vurige tongen dus, maar wel boven de leerlingen! In vele afbeeldingen van het pinkstergebeuren vinden we die vlammetjes ook terug. We zijn geneigd om dit al vlug als een beeldspraak te bestempelen en er verder geen aandacht aan te besteden. We vinden het wel een mooie symboliek, maar hechten er geen werkelijkheidswaarde aan. Maar als we dat nu wel eens zouden doen!

› Lees meer

• 1 reactie
• Delen
  • Delicious
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Facebook

In de liturgie antwoorden we op de uitnodiging van de voorganger: ‘De Heer zij met u’, met het eigenaardige zinnetje: ‘En met uw geest’. Zou dat iets met de Heilige Geest van Pinksteren te maken kunnen hebben? Inderdaad en nog wel meer dan ‘iets’, zelfs ‘alles’! De voorganger staat daar immers niet als André of Luc of Eric of wie dan ook, maar als diegene die door handoplegging bij de priesterwijding de Heilige Geest heeft ontvangen. Wij beantwoorden de uitnodiging dan ook door de voorganger te erkennen en te bevestigen in zijn priesterschap. Dat priesterschap wordt, zoals het zogenaamde ‘algemene priesterschap’ van alle gedoopten en gevormden bepaald door de Heilige Geest. Gelovigen maken in de liturgie de Heilige Geest wakker bij elkaar want zonder Hem zouden wij niet eens kunnen vieren; zouden wij niets verstaan van de Schrift; zouden wij nog minder de gave van Christus kunnen vatten. We zouden blijven steken in onze ‘kennis’ van elkaar. We zouden onze gebreken en onze kwaliteiten ontmoeten, maar Christus zou als de levende Heer in ons midden onzichtbaar, onmerkbaar blijven.

› Lees meer

• Reageer
• Delen
  • Delicious
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Facebook

Na de dood en de verrijzenis van Jezus is het moeilijk voor de leerlingen om een plaats te geven aan de ‘verrezen Heer’. Hoe moet het nu verder met hun leven? Ze hadden alles achtergelaten om Hem te volgen, maar nu is Hij er niet meer. Ze dolen in het rond, houden zich schuil in de bovenzaal in Jeruzalem, vertrekken terug naar hun vissersboten, gaan naar Emmaüs… Ze weten geen blijf met zichzelf, met wat ze hebben meegemaakt met Jezus. Het is allemaal verwarrend, alleszins niet sterk genoeg om de zending die ze van Jezus hadden ontvangen op te nemen.

› Lees meer

• Reageer
• Delen
  • Delicious
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Facebook