24 september 2014
Volgende maand worden in Rome bisschoppen en gelovigen van over de hele wereld verwacht voor de synode over het gezin. Het is een speciale synode omdat ze uit twee delen zal bestaan. Dit jaar en volgend jaar. Paus Franciscus geeft hiermee te kennen hoeveel belang hij hecht aan de christelijke gezinnen en terecht! Het gezin is niet alleen de hoeksteen van onze samenleving, het is ook de eerste huiskerk. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de kerk nadenkt hoe het met de gezinnen gaat. Maar er is nog een reden waarom deze grote synode wordt gehouden. De gezinnen hebben in de maatschappij een hele verandering ondergaan. Het volstaat om in de eigen familie te kijken om te zien dat er verschillende gezinsvormen zijn. Nieuw samengestelde gezinnen, samenwonenden, eenoudergezinnen, ouders van hetzelfde geslacht… en het klassieke gezin dat het zwaar te verduren krijgt onder de toenemende druk die op ouders en kinderen weegt.
Mgr. Johan Bonny, bisschop van Antwerpen, heeft een hele lange brief naar paus Franciscus gezonden waarin hij zijn pastorale bekommernis uit. Het is een warme brief die blijk geeft van een grondige kennis en betrokkenheid van de realiteit waarin wij leven. Dat was ook de bedoeling van de paus. Hij organiseerde de voorbije maanden een hele brede bevraging bij de gelovigen (en dus niet alleen bij de bisschoppen) naar de pijnpunten waarmee zij te maken hebben. Die aandacht is goed en terecht want wij willen als kerk dicht bij de mensen staan, dicht bij hun lief en leed om in het spoor van Christus hoop te brengen en de Blijde Boodschap te laten klinken. We horen ook negatieve reacties op de bekommernis die Mgr. Bonny in zijn brief uit. Moet de kerk haar leer dan veranderen? Moet de kerk zich dan aanpassen aan alles wat er nu leeft? Niet perse, maar de kerk heeft wel de verantwoordelijkheid om de relevantie van de Blijde Boodschap in elke tijd, en dus ook in de onze, duidelijk te maken. Wil de kerkelijke leer krachtig zijn, zal ze wegen moeten zoeken en vinden om de mensen te kunnen aanspreken. Nu wordt al te vaak het kind met het badwater weggegooid door de kerkelijke leer inzake huwelijksmoraal als achterhaald te bestempelen. Wat ben je ook met een krachtige boodschap als ze niet eens meer wordt gehoord? De paus heeft begrepen dat wij opnieuw aansluiting moeten vinden bij de mensen van deze tijd. Wil de kerk in haar boodschap gehoord worden, zal ze eerst moeten luisteren en de taal ontdekken om de mensen opnieuw aan te spreken. Het gaat hier niet over gelijk halen, maar over de waarheid van het evangelie. De kerk zelf dient zich steeds weer te bekeren tot die waarheid en dus ook intenser te luisteren naar haar Heer. Luisteren in stereo dus: naar Christus en naar de mensen. Enkel zo kan de Blijde Boodschap weer als muziek in de oren klinken.
De paus en de bisschoppen roepen ons op om te bidden opdat deze synode vruchtbaar zou zijn in het luisteren en in het spreken. Het gaat over de gezinnen en dus over iets wat ons allen raakt. De gezinnen in hun schoonheid en in hun kwetsbaarheid. Als wij de gezinnen gelukkiger kunnen laten worden, wordt de kerk dat ook.
Door luc verreycken 03/10/26 (12 jaren geleden)
re: Gelukkige gezinnen maken een gelukkige kerk
De katholieke geloofsleer is onveranderlijk en bestendig. geen punt en komma kan er aan gewijzigd worden. Barmhartigheid en clementie kan wel! bv in het sacrament van boete en verzoening. De prefect van de geloofsleer kardinaal Gerhard Muller heeft het bij het rechte eind dat alleen een katholiek huwelijk genade is. en dit kan nooit verbroken worden.