20 april 2016
Zing nu een lied van barmhartigheid’
Priester en toondichter, Paul Schollaert, verrijkte het liturgisch zangboek met prachtige liederen. Zingbaar door iedereen en met prachtige teksten. Echte kerkliederen dus. Voor de paastijd schreef hij het lied ‘Kondig het aan: de Heer is verrezen’. Een pareltje dat in dit jaar van de barmhartigheid niet zou misstaan als themalied. We drukken hier de volledige tekst af.
Kondig het aan: De Heer is verrezen,
zeg aan de wereld dat Jezus leeft.
Dit is de weg die Hij heeft gewezen;
dit is de waarheid die Hij geeft;
dit is het leven voor alle eeuwen!
Alleluia! Christus leeft.
Zing nu een lied van vreugde en vrede,
zing nu een lied van barmhartigheid.
Alle verdriet en pijn zijn geleden,
al wie verdrukt is wordt bevrijd.
Laat aan wie treuren uw blijdschap weten.
Alleluia! Christus leeft.
Leef in uw hart met volle vertrouwen,
Hoop op een toekomst voor iedereen,
Steun voor wie zwak is, troost voor wie rouwen,
Vriendschap en goedheid om u heen.
Liefde volstaat om een wereld op te bouwen.
Alleluia! Christus leeft.
(Zingt Jubilate 406 tekst en muziek: Paul Schollaert)
We vinden in dit ene lied bijna de volledige woordenschat van de christen terug: Christus, verrijzenis, leven, vreugde, vrede, barmhartigheid, bevrijding, vertrouwen, toekomst, liefde. Woorden uit het evangelie die gezongen worden als een gebed en als een uitnodiging om beleefd te worden. We vinden het geloof vaak moeilijk en zwijgen er liever over om geen oeverloze discussies uit te lokken en geen gesprekken en relaties te verzuren. Nochtans zijn het woorden die leven in ieder mensenhart en is de boodschap van het evangelie blij voor iedereen. De farizeeën en schriftgeleerden maakten er een exclusieve boodschap van, enkel voor het uitverkoren volk en dan nog voor de happy few daarin. Christus heeft het geloof in God als een blijde boodschap verkondigd voor iedereen, zoals het lied het uitzingt: ‘hoop op een toekomst voor iedereen’ als het gevolg van ons geloof, ‘het volle vertrouwen dat leeft in ons hart’. Geen exclusiviteit dus! Niet als we aan de wereld willen zeggen dat Jezus leeft.
Nog een gevolg van ons zwijgen en dus niet verkondigen, is dat het geloof iets van het verleden wordt. Een museumstuk, iets uit lang vervlogen tijden, mooi toen en de moeite waard om nog eens uit te halen, maar niet iets dat leeft of leven geeft ‘voor alle eeuwen’ en dus ook in onze tijd. Christus is verrezen en Hij leeft nu, dat moeten we aankondigen aan de wereld. Dat is de waarheid die Hij geeft, niet die wij hebben uitgedacht.
Geloof is geen folklore en onze kerken zijn geen klein Bokrijk waar het geurt naar heimwee naar vroeger. Onze liturgie ademt de Geest in en uit die de toekomst opent, aantrekkelijk maakt en toont. ‘Alle verdriet en pijn zijn geleden’, die behoren tot het verleden, ‘al wie verdrukt is wordt bevrijd’, dat is het heden. Die ‘blijdschap willen we laten weten aan wie treuren’, en die zijn er genoeg!
Het kernwoord in het evangelie is ‘liefde’, ‘die volstaat om een wereld op te bouwen’, zingt het lied. De liefde zoals Christus die ons heeft getoond en waarvoor we Hem niet dankbaar genoeg kunnen zijn, de liefde die Hij ons in de Geest heeft toevertrouwd en waarvabn Hij zegt deze dagen: ‘Daaraan zullen de mensen kunnen zien dat jullie mijn leerlingen zijn, als jullie de liefde bewaren.
Een goed kerklied is niet zomaar versiering, het is verkondiging, belijdenis, oproep. Misschien moeten we het geloof meer zingen!