17 december 2014
Op de vierde zondag van de advent komen aan bod diegenen die onmiddellijk betrokken zijn bij de komst van de Messias. Dit jaar is dat Maria. Bij de boodschap van de engel schrikt zij uiteraard, maar de engel kan haar weerstand vlug breken door te verwijzen naar wat met Elisabet gebeurt. De bloedverwante van Maria is zwanger terwijl zij toch onvruchtbaar was en bovendien op jaren. Maar het is mogelijk want voor God is niets onmogelijk!
Hoe komt Gods wil op ons af vandaag? Als wij onze oren al geopend houden in zijn richting, zijn we dan niet vaak onbereikbaar door te stellen dat zijn wil over ons onmogelijk is? Ontkrachten wij God niet in ons leven door argumenten te zoeken waaruit moet blijken dat Hij in ons leven niet veel tot strand kan brengen? Zijn we dan nog gelovig? Het is natuurlijk niet eenvoudig en we zijn allemaal vals bescheiden als het erop aankomt te erkennen dat de Heer wel degelijk met ons een plan heeft. Liever zien we dat Hij in anderen werkzaam is en dat Hij ons stilletjes gerust laat. Maar zo is het niet! God wil zijn wonderwerken in ieder mens tonen, ook in ons. Kijk maar eens om je heen. Iedereen kent mensen in wiens woorden en daden Gods liefde zichtbaar wordt. Het zijn zalige mensen, bloedverwanten. Misschien heeft God ze ons gegeven zoals Hij Elisabet en Zacharias ook als voorbeeld geeft aan Maria. Zegt Hij ook niet aan ons: ‘Kijk eens naar uw bloedverwante, naar iemand dichtbij, iemand die je kent en in wie Ik werkzaam ben.’ Want voor God is niets onmogelijk. Wij willen het eerst zien om het te kunnen geloven. De Heer komt ons in dat ongeloof te hulp. Laten we dus eens rondom ons kijken en geloven dat Gods goedheid ook aan ons gebeurt.