22 februari 2017
Veertig dagen genade
Met aswoensdag, 1 maart, zetten we de veertig dagen voor Pasen in. Veertig dagen, verwijzend naar de veertig dagen dat Jezus in de woestijn doorbracht alvorens Hij aan zijn zending begon. Door de Geest werd Jezus in de woestijn gezonden, door dezelfde Geest zal Hij zijn openbare leven aanvatten als heil voor alle mensen. Het is de heilige Geest die ook ons in deze veertig dagen begeleidt opdat we zouden doordrongen worden van de genade van ons doopsel dat wij met Pasen hernieuwen. De veertigdagentijd is al te vaak uitsluitend verbonden met het vasten, het laten van allerlei zaken en het doen van goede werken. Zoals de ‘goede voornemens’ meestal vlug verdampen, zo ook de ‘goede werken’. De veertigdagentijd wordt dan een soort krachtpatserij waarbij we onze eigen sterkte of zwakte in de verf zetten. Eigenlijk is deze tijd veeleer een tijd om de genade te ontdekken die God ons geeft, de genade van ons doopsel, de genade van ons christen-zijn. Vanuit de herontdekking van het nieuwe leven dat wij in ons doopsel hebben ontvangen, zullen wij als gevolg daarvan wat slecht is laten en wat goed is omarmen in ons leven. Als gevolg van onze uitverkiezing en niet als doel! Vasten heeft trouwens maar zin voor een christen als et verbonden is met het diepe verlangen naar het eeuwige leven dat in ons doopsel een aanvang heeft genomen.
Trouwens, het ‘vasten’ zonder die verbinding met Gods genade is al langer door niet-gelovigen overgenomen en ingevuld als een engagement om een maand lang niet te roken, geen alcohol te gebruiken… Acties die aanslaan in onze tijd die zweert bij gezondheid en ‘welness’. De christelijke veertigdagentijd gaat veel dieper en verder. Ontdekken wie wij in ons doopsel zijn geworden: veelgeliefde kinderen van God, broeders en zusters van elkaar, mensen die het Rijk Gods zien in het evangelie en die dat willen beleven in het leven van elke dag. Mensen die Blijde Boodschap willen zijn voor alle mensen, veraf en dichtbij. Acties als Broederlijk Delen helpen ons om concreet gestalte te geven aan die roeping en zending die wij in ons doopsel hebben ontvangen. De liturgie neemt ons zondag na zondag mee in het ontdekken van onze identiteit. De oproep tot bekering, het vieren van het sacrament van de verzoening, het gedenken van Jezus’ leven, lijden en sterven… het brengt ons dichter bij de realiteit van zijn verrijzenis en de onze die wij met Pasen vieren.
Aan allen een genadevolle veertigdagentijd. Laat de Geest u verleiden tot het goede, tot de Christus.