8 september 2021
Neem uw kruis op!
Wij vieren op dinsdag 14 september het feest van Kruisverheffing en de dag erna Onze-Lieve-Vrouw van Smarten. De lezingen van de zondag staan ook in het teken van het kruis en de lijdende dienaar die erop hangt. De voorspelling van Jezus aan zijn leerlingen dat Hij veel zou moeten lijden en ter dood zou worden gebracht, stuit Petrus tegen de borst. Hij begrijpt het niet, ook niet dat Jezus na drie dagen zal verrijzen uit de doden.
Petrus en de andere leerlingen staan nog niet zo ver dat ze de goddelijke taal verstaan. Ze begrijpen enkel de menselijke taal waarin lijden en dood niet tot vrolijkheid stemt, laat staan tot redding en heling. Bovendien zien zij Jezus graag, ze zijn Hem gevolgd en dus willen zij bij Hem blijven, goed en wel in leven. Ze zijn trouwens getuige geweest van de wonderen die Jezus verrichtte en waarbij lijden en dood juist worden weggenomen! Als Jezus dat doet voor anderen, dan ook voor zichzelf. Tot daar de menselijke overwegingen!
De zending van Jezus is die van de liefde tot het uiterste toe en die liefde biedt zich weerloos aan, ook aan de beulen straks. De Mensenzoon is de lijdende Dienaar waarvan de profeet Jesaja spreekt. Hij zal zijn rug aanbieden aan wie hem slaat. Hij gaat het lijden dat gepaard gaat met de menselijke overwegingen niet uit de weg om zijn zending ten uitvoer te brengen: allen verzoenen door de goddelijke liefde op het kruis.
Jezus’ antwoord aan de leerlingen – en aan ons – is dan ook veelzeggend: ‘Wie mijn volgeling wil zijn, moet Mij volgen door zichzelf te verloochenen en zijn kruis op te nemen.’ Wij staan verder dan de leerlingen van toen; Wij geloven dat de Heer op het kruis ons verlost heeft en wij geloven dat Hij verrezen is. Meer nog, wij geloven dat ook wij zullen verrijzen! Maar toch, ook voor ons zijn de menselijke overwegingen vaak een hindernis om voluit Jezus te volgen en ons kruis op te nemen. Ook wij houden vaak krampachtig vast aan onszelf, aan ons kunnen, weten en hebben. Dat loslaten is een voorwaarde om het kruis te kunnen dragen. Want het kruis dat Jezus ons oplegt, is dat van geloof, hoop en liefde. Zoals Jezus zijn wij geroepen, begenadigd en gezonden om Gods liefde voor alle mensen te verkondigen en te beleven. Wie dat doet, vindt het kruis vanzelf. Niet als een straf, maar als een gave en een opgave om voluit het evangelie te dienen. Wie zich daaraan blijmoedig overgeeft, ervaart ook, zoals Jezus, dat dit kruis ons verheft. Ons ten diepste toe gelukkig maakt en leven schenkt.
Bij Jezus’ kruis stond zijn moeder. Het is haar grootste smart om haar Zoon te zien lijden en sterven. Op het kruis heeft Jezus zijn haar als moeder toevertrouwd aan de geliefde leerling en dus aan ieder die Hem voluit wil volgen. Zij staat bij ons kruis met haar geloof en haar moederlijke liefde. We zijn niet alleen op onze kruisweg van de liefde tot het uiterste toe; Ook al voelen we ons soms eenzaam en verlaten, onbegrepen en gekwetst, Maria is bij ons en waakt bij ons zoals bij haar Zoon destijds.
Laten we dus de weg gaan met het kruis dat Jezus ons geeft. Het is een zalige weg waarin lijden en dood niet het laatste woord hebben, zelfs niet het eerste! Des te meer de liefde van God die wij in Jezus mogen ontvangen en die wij in zijn naam mogen doorgeven.