4 maart 2015
Is God jaloers?
Wij mochten thuis het woord ‘jaloers’ niet uitspreken. Mijn moeder vond dat daarin veel kwaad zat en dat wij ook geen reden hadden om jaloers te zijn. Ze had natuurlijk gelijk, maar jaloezie is een gevoel dat moeilijk te onderdrukken is. Je kunt dan wel proberen om het woord niet uit te spreken, daarmee zijn de gevoelens nog niet weg! Maar ze haf gelijk, er zit veel kwaad in. In de eerste lezing van de derde zondag van de Veertigdagen zegt God dat Hij een jaloerse God is. Hij spreekt het woord dus uit! Maar Hij zegt er onmiddellijk bij dat enkel wie Hem haten dat denken. Voor wie Hem liefhebben – en dat zijn wij toch – is hij een God die goedheid bewijst tot aan het duizendste geslacht. Dus is Hij toch geen jaloerse God want enkel wie God liefheeft kent Hem en weet wie Hij is: een God vol goedheid. En toch begint de lezing met een niet mis te verstane oproep van God om geen andere goeden dan Hij te aanbidden want alleen Hij is God. Dus toch jaloers? Neen, God heeft immers geen concurrentie van andere goden, ze bestaan gewoonweg niet. Voor God niet en ook voor ons niet als we eerlijk zijn. Wie heeft immers het volk uit de slavernij van Egypte geleid? Wie heeft alles geschapen? Wie heeft zijn nabijheid getoond aan het volk onderweg naar het beloofde land? Wie zorgde voor het manna in de woestijn? Wie…? Inderdaad onze God die goed is. De anderen zijn er niet, ze zijn slechts maaksels van mensen, zegt de psalmist en hij voegt er fijntjes aan toe: ‘Al even onnozel is hij die ze gemaakt heeft!’. God is niet jaloers, Hij heeft geen reden om het te zijn (zou mijn moeder zeggen).
Maar die oprechtheid, die waarachtigheid en die goedheid van God vragen van de mens een waarachtig antwoord. God eren en dienen is een daad van authenticiteit. Jezus jaagt de kooplieden weg uit de tempel omdat zij profiteren van de nabijheid van God én van het geloof van de mensen. Zij dienen zichzelf en eren het geld. Jezus toont de waarachtige eredienst aan God en Hij verdraagt geen komedie en laster. Het is de passage in het evangelie dat wij Jezus ‘buitenzinnig’ te werk zien gaan. Buiten zijn zinnen in de ogen van de joden die er vragen bij hebben, juist zinnig voor de gelovigen die God zoeken en die Hem in Jezus vinden. Hij is de tempel van de ware aanwezigheid van God. Die tempel zal niet verwoest worden in tegenstelling tot die van Jeruzalem. Ze zullen Jezus trachten te vernietigen, maar hoe meer ze het doen, hoe sterker zijn verrijzenis zichtbaar wordt. Geen kruis, geen steen voor het graf houdt die tegen want God bewijst zijn goedheid aan de mens, aan de nieuwe mens die zijn Zoon is en aan allen die in Hem geloven. Zoiets doet een jaloerse god niet!
Door Vic Gijsen 04/10/26 (11 jaren geleden)
re: Is God jaloers ?
Als ik jaloers ben, is dat omdat ik me op de een af andere manier 'de mindere' voel. Nu, dat gevoel overkomt me, ook als ik het niet wens dat het me overkomt. Dat gevoel is niet erg, het is geen zonde. Erger is het wanneer ik me niet bewust wil worden van dat gevoel. Dan blijf ik er waarschijnlijk in hangen zonder het te beseffen. En dan ga ik vanop dat gevoel spreken en handelen zonder te beseffen vanwaar mijn spreken en handelen aangedreven worden.
Daarom probeer ik me bewust te worden als dit gevoel me overkomt. Dan kan ik er iets goeds mee doen, zoals in onderstaande tekst gesuggereerd wordt.
"De mens bezit het tragische vermogen om zich, zonder het te beseffen, de mindere te voelen.
Dit 'niet beseffen' is de enige, echte zonde.
Dit 'niet beseffen' is het begin van alle zowel kleine als grote oorlogen.
Dit 'niet beseffen' is een aanfluiting van onze ware natuur, dat elke mens ENIG is en ONVERVANGBAAR.
Dit 'niet beseffen' is een belediging van God.
Dit 'niet beseffen' is een in de wind slaan van de 'Allereerste Goede Raad' van elke religie: LEEF VERBONDEN MET JEZELF!
Immers, verbonden leven met jezelf wil zeggen dat je verbonden leeft met alles van jezelf, ook met het gevoel 'ik voel me de mindere', dat ons elke dag meerdere malen overkomt."