16 december 2015
Het ware Licht
Op Kerstdag klinkt het begin van het evangelie volgens Johannes als een Blijde Boodschap die tegelijk heel realistisch is: ‘in Hem was leven en dat leven was het licht der mensen. En het licht schijnt in de duisternis maar de duisternis nam het niet aan.’ Het liefelijke tafereel van de kribbe in Betlehem waarin het Licht straalt wordt al vlug doorbroken door de werkelijkheid van de duisternis die sterk blijkt en weerstand biedt. Zo was het toen en zo is het nu. Hoezeer wij ook verlangen naar leven, naar licht, toch klampen we ons vaak vast aan de duisternis. Hoezeer we de duisternis van deze dagen ook bezweren met licht, de duisternis heeft vaak grotere macht over ons dan het licht. Het Licht dat in de wereld komt, is zo krachtig en zo kwetsbaar als een kind in de kribbe. Wie zich klein maakt en het opneemt, ontvangt het helemaal. Wie zich verheft, merkt het niet eens op.
In de advent hebben we het licht week na week laten groeien op de groene krans van de hoop. Eén vlammetje, daarna een tweede, een derde en een vierde. We kunnen er al niet meer naast kijken. Het staat symbool voor onze verwachting naar hét Licht dat we in de kerstnacht zullen ontvangen. Het staat voor ons verlangen naar licht, écht licht dat leven schenkt. We kunnen ons verlangen naar licht ook delen met elkaar, dan worden de vlammetjes vermenigvuldigd en wordt het een gloed die niet te doven is, door geen enkele duisternis. Niet door de duisternis van de dood, niet door die van de zonde, niet door die van de onverschilligheid, niet door die van de hardvochtigheid…
Het Licht ontvangen om het te delen, is de roeping en zending van elke christen. Het licht dient niet om verborgen te blijven onder de korenmaat, zegt Jezus, het dient te schijnen op de berg, hoog zodat iedereen het ziet. Kerstmis is geen moment om ons weg te steken, integendeel! God steekt zich ook niet weg! Hij toont zich helemaal in zijn Zoon. Kerstmis is geen feest om ons geloof te verduisteren en te verbergen onder festiviteiten waarin we alleen maar onszelf tonen en de kribbe wegstoppen onder een boom. We vieren de verjaardag van Jezus, maar wie zingt: ‘Lang zal Hij leven’ met Kerstmis? We zullen geven van onze overvloed aan elkaar, maar ook aan de jarige die zegt dat Hij in de minsten, de kleinsten, de zwaksten aanwezig is? ‘Wat gij aan de minsten van de mijnen hebt gedaan, hebt ge aan Mij gedaan’.
Velen gaan deze dagen Jezus opzoeken in de kleinen door allerlei initiatieven voor kansarmen, voor eenzamen, voor vluchtelingen, voor… Ze zullen het Licht zeker zien en ontvangen en ze geven het gul door zodat het de duisternis verdrijft in ons leven en in ons samenleven. Er zijn kansen te over om Jezus te vinden veraf en dichtbij. Laten we Hem niet alleen laten op zijn verjaardag!
De vormelingen van de parochies van onze pastorale zone hebben kaarsen gemaakt en terwijl ze daarmee bezig waren hebben ze het verlangen van de advent naar licht overwogen. Op zondag 20 december zullen de vormelingen in de hoogmis hun kaarsen aansteken aan het licht van de adventskrans in de basiliek. Dat licht zullen ze brengen aan de mensen in onze parochies die verlangen naar licht: de mensen van de sociale werkplaats De Vlaspit; aan de bewoners van het rusthuis Ster der Zee; aan de leden van de Katholieke vereniging voor gehandicapten, aan de gezinnen in het Peeterskasteel. Ze zullen zelf kiezen waar ze naartoe gaan, ze zullen overal hartelijk welkom zijn met hun gave: licht dat leven schenkt.