23 maart 2016
Een Goede Week
Regelmatig wensen we elkaar een ‘goede dag’, met Nieuwjaar of bij een verjaardag wordt dat dan een ‘goed jaar’. Een ‘goede week’ wensen we elkaar niet zo gemakkelijk, misschien kwam dat vroeger met de seizoensarbeid meer voor? Maar we staan nu voor de Goede Week en christenen wensen elkaar toe dat die ook werkelijk goed mag zijn. Deze week wordt ‘goed’ genoemd, niet opdat wij er het beste van zouden maken, maar omdat God ons het beste geeft: zijn eigen Zoon. Merkwaardig toch dat wij deze week ‘goed’ noemen, terwijl er zoveel ‘slecht’ in voorkomt. Waar de laatste weken de farizeeën, hogepriesters en wetgeleerden steeds grimmiger reageren op Jezus’ optreden en zelfs zoeken naar een middel om het ‘uit de weg te ruimen’, zit de grimmige sfeer veel dichter rond Jezus in deze laatste dagen. Het zijn de leerlingen, de Twaalf nog wel, die zich van hun ‘beste’ kant tonen.
Judas zal Jezus verraden en zich geen oplossing meer wetend ophangen aan een boom. Jezus was hem dertig zilverlingen waard, veel geld waarmee je een akker kunt kopen. Het leven van Judas wordt echter waardeloos na het verraad. Het is geen leven meer, het is dood daar op de bloedakker van de dertig zilverlingen. Het geld heeft deze leerling de ogen uitgestoken, dat doet geld wel meer. Maar het heeft ook zijn hart uitgestoken en dan is er geen leven meer!
Petrus, laat zich ook van zijn ‘beste’ kant zien: tot driemaal toe zal hij zijn band met Jezus loochenen. Knappe leerling die nog welde naam ‘rots’ heeft ontvangen! Jezus had hem van dit drievoudig verraad verwittigd, maar het mocht niet baten. De angst voor zijn eigen leven heeft Petrus dapper gemaakt in het verloochenen: ‘Ik ken Hem niet!’. Het klinkt als een klok, maar als de haan kraait komen de tranen van het bittere spijt… Dat gebeurt wel meer als de liefde verloochend wordt, die van mensen en die van God!
En de anderen? Die zwijgen, die hebben nog niet door dat er iets aan de hand is, laat staan aan het hart – dat van God en dat van de mensen. Ze vallen in slaap wanneer ze moeten waken, ze eten en drinken en houden veilig afstand wanneer het moeilijk wordt. ‘We hebben alles achtergelaten om Hem te volgen’, zeggen ze, maar als Jezus toont wie Hij is, wie God is en wie de leerlingen zijn, laten ze inderdaad alles achter. Deze keer niet om Hem te volgen, maar om van Hem te vluchten. Dat gebeurt zo vaak met de leerlingen die hun leven aan Jezus hebben gegeven als priester, religieus, Godgewijde en de anderen, de Twaalf van vandaag. ‘We zijn ook maar mensen’, zeggen we dan meelijwekkend. Zeker, maar dat betekent nog niet dat we Jezus moeten alleen laten op het moment dat Hij toont dat we méér dan zomaar mensen zijn!
De Goede Week is ‘goed’ omdat God alles goed maakt, zijn hele schepping. Hij begint met de dood en de verrijzenis een nieuwe schepping. Een nieuwe mens wordt geboren op het kruis. De oude mens, de al te menselijke Adam die van de vruchten van de boom at, wordt op het heilige hout de nieuwe mens, de Christus. Ziet God ons sedertdien. Ook wij worden ‘goed’ deze week, nieuwe mensen, heerlijke mensen – zoals de Heer!