De heiligen ons voorgegaan…

Met het vallen van de bladeren en de eerste nachtvorst komt ook over ons hart een kilte. De droefenis om wie gestorven zijn, maar die ons hart niet hebben verlaten, vervult ons van weemoed en verdriet. Het is goed dat wij ons verdriet samen kunnen beleven in de familie, met vrienden, in onze gemeenschappen. Het helpt om te zien dat we niet alleen staan in het gemis van dierbaren. Het verlicht om samen herinneringen op te halen en er onze tranen aan op te hangen. We zijn niet alleen om te rouwen. Met Allerheiligen en Allerzielen en de dagen ervoor en erna kunnen we het horen, zien en voelen. Want er is niet alleen verdriet. De bloemen op het graf en bij een foto, de gebeden en de lieve gedachten spreken van de liefde die ons verbindt. De dood heeft veel weggenomen, maar het wezenlijke is gebleven. Zoals met Valentijn en op zovele andere momenten de ogen van geliefden elkaar vinden, zo kijken ze deze dagen naar binnen, in het hart waar we die lieve blikken terugvinden. ‘Niet één verdriet is maar alleen verdriet’, zong Toon Hermans na de dood van zijn vrouw en hij vervolgde: ‘…als op lege plekken toch weer bloemen staan’.

Allerheiligen en Allerzielen nodigen ons uit om die bloemen te vinden. De heiligen en de geliefden ons voorgegaan hebben ze immers gezaaid tijdens hun leven, niet opdat ze zouden verdorren, maar opdat wij ze zouden blijven koesteren, begieten om ervan te genieten. De bloemen op de graven zijn niet alleen uitdrukkingen van gemis, maar ook van dankbaarheid en van hoop. We geven elkaar toch geen bloemen omdat we ermee ophouden, maar juist om een nieuw begin kracht bij te zetten. Allerzielen is een feest van blijde hoop dat wij in het spoor van de heiligen de weg naar de Vader, naar het nieuwe leven kunnen vinden. Jezus zelf, Gods Zoon, heeft die weg geopend. De heiligen hebben dat tijdens hun leven gezien en zijn hem al beginnen bewandelen door het evangelie vlees en bloed te laten worden. Zij houden de weg open, de heiligen van toen en die van nu opdat wij hem zouden vinden en bewandelen.

Moge het voor u allen innige dagen worden van waarachtige en deugddoende verbondenheid over de dood heen. Moge het stille dagen worden waarin het kwetsbare lied van de liefde kan klinken. Moge het blije dagen worden die kans geven aan de hoop waarvoor Christus en de heiligen in zijn naam hun leven hebben gegeven.

• Naar het blogoverzicht
• Delen
  • Delicious
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Facebook