9 november 2016
De deur dicht?
Op zondag 13 november worden in de daartoe aangestelde kerken de heilige deuren van het jaar van de barmhartigheid gesloten en een week later ook in de Sint-Pieterbasiliek te Rome. We hebben een jaar lang ontvangend gevierd. De deur van Gods hart stond wagenwijd open. De heilige deuren hier en elders hebben uitnodigend mensen over de drempel geholpen om hen in de armen van de Vader te sluiten. We hebben ontvangen, de volle maat van Gods liefde in het sacrament van de verzoening, in het doen van goede werken, in het gebed voor de intenties van paus Franciscus, in bedevaarten, in het diepe verlangen naar nieuw leven.
We hebben ook de zending ontvangen om op onze beurt de armen te openen en mensen te dragen naar het hart van de barmhartige Vader. ‘Barmhartig als de Vader’ is onze zending voor alle komende jaren. De werken van de barmhartigheid, de talrijke gestes van barmhartigheid die we in Rome en in de hele wereld mochten zien en ervaren, blijven ons aansporen en uitdagen om de gave van Gods grenzeloze liefde te delen en te vermenigvuldigen. De heilige deuren gaan dan wel dicht, de armen en de harten blijven open want Gods hart sluit nooit!
Wij willen bij deze gelegenheid allen danken die dit jaar van de barmhartigheid in Scherpenheuvel mee gedragen hebben. Bijzonder de priesters die met bedevaartgroepen de plechtige intrede door de heilige deur hebben begeleid of die hun hart openden om het sacrament van de verzoening te vieren. Voor vele pelgrims was het een bijzonder moment van genade waarbij zij hun leven een nieuwe wending hebben gegeven. Dank ook aan diegenen die in onze parochiegemeenschappen de werken van barmhartigheid hebben gestalte gegeven in het bezoek van zieken, het troosten van bedroefden, het helpen van wie in nood is, het opvangen van vluchtelingen, het zorgen voor armen, het brood delen met wie honger hebben… Het gebeurt allemaal heel dichtbij en we mogen er dankbaar en fier op zijn. Een levende christelijke gemeenschap is daar waar het ontvangen en gevierde woord van Gods liefde ook handen en voeten krijgt in warme dienstbaarheid. Zichtbaar gebeurt dit vlakbij in tal van initiatieven en organisaties, minder zichtbaar maar daarom niet minder waarachtig gebeurt het in stilte. Het is een zegen dat wij dit jaar vanuit Gods grote hart zijn grenzeloze liefde mochten ervaren en daarin ook zijn zegen over de liefde die wij onder elkaar bewaren. Dat zijn christenen op hun best: dankbaar en gul!
Proficiat aan allen die zich dit jaar bijzonder hebben opengesteld voor Gods barmhartigheid. Allen die zich, bewust van de eigen kleinheid, hebben overgegeven aan de grootheid van Gods liefde. In bedevaarten dichtbij en veraf, in gebed, in het ontvangen van het sacrament van de verzoening, in het beleven van Gods genade door zelf een mens van genade te worden. Proficiat!
Wij bidden dat al deze vruchten van dit bijzondere jaar van de barmhartigheid verder mogen groeien en bloeien tot vreugde van God en van zijn mensen.
Slotviering van het Buitengewone Jubeljaar van Gods barmhartigheid: zondag 13 november om 16u in de basiliek.