14 september 2016
Barmhartig als de Vader
Het motto van dit jubileumjaar van de barmhartigheid is: ‘Barmhartig zoals de Vader’. We brengen het graag in herinnering op een moment dat we zelf de Heilige Deur van de van de barmhartigheid in Rome betreden. Ik neem in mijn hart alle parochianen en bedevaarders mee. We zullen de gelegenheid hebben om paus Franciscus te danken voor de genade van dit jaar dat zijn initiatief is. Dankbaar ook omdat wij heel dichtbij in de basiliek een Heilige Deur mogen openhouden opdat velen de barmhartigheid van de Vader zouden ontvangen, ervaren en beleven.
Velen hebben de kans gegrepen om van dit jaar en van de doorgang door de Heilige Deur een bewust moment van ommekeer te maken. Ik hoor het bij de priesters die pelgrims ontvangen en ik kan ook zelf getuigen dat dit jaar een effect heeft op de harten van de gelovigen.
Op zaterdag 27 augustus kwamen zevenhonderd Afrikanen uit heel ons land naar Scherpenheuvel om de barmhartigheid te vieren. Mgr. Jean Kockerols, hulpbisschop voor Brussel opende voor hen de Heilige Deur in de basiliek en besprenkelde iedere deelnemer gul met doopwater. Zingend, haast dansend gingen ze binnen. Wie het gezien heeft, kan getuigen van de kracht die hiervan uitging. Mensen die bevrijd waren, blij waren, dankbaar zingend van Gods grote daden. Ze zwaaiden enthousiast naar het genadebeeld alsof ze hun zuster in het geloof begroetten. Maria glimlachte terug zoals ze dat hier al eeuwen doet. Mgr. Kockerols benadrukte dat wie door de Heilige Deur gaat, door Christus gaat. De Heilige Deur is geen ding, maar iemand. iemand die ons liefheeft, zozeer dat Hij zijn leven voor ons heeft gegeven en groter liefde is niet denkbaar. Dat is het wezen van een jubileumjaar: ons opnieuw laten beminnen door de Vader, opnieuw de genade van ons doopsel ervaren: dat wij de veelgeliefde kinderen zijn van God.
Het jubileumjaar biedt niet enkel genade, het daagt ons ook uit om vanuit die ontvangen liefde onze zending op te nemen om barmhartig te zijn als de Vader. Gods liefde is geen vrijblijvend geschenk. het is een echte gave waarin Hij zichzelf helemaal aan ons schenkt. Het antwoord hierop kan maar oprecht zijn als wij op onze beurt de ontvangen liefde aan elkaar schenken. Dan wordt de genade van dit jaar, een vernieuwing van de genade van ons doopsel waarin wij als broeders en zusters aan elkaar geschonken zijn.
Dat is de Kerk op haar best, dan is zij echt en geloofwaardig, wanneer zij een gemeenschap is van geliefden. ‘We worden kinderen van God genoemd’, zegt Paulus en hij voegt er voor alle duidelijkheid aan toe: ‘En we zijn het ook!’ Een jubileumjaar wil die waarheid over ons leven en samenleven zo sterk in herinnering brengen, dat wij ze opnieuw ontvangen en beleven. ‘De wereld begrijpt dit niet’, zegt Paulus. De wereld kan dat ook niet begrijpen. Enkel wie zich laat onderdompelen in het bad van de liefde, kan die genade zien, horen, voelen als een werkelijkheid.
Het jubileumjaar wil ons bevrijden van het ‘toerist’ zijn in het geloof, van het ‘van buitenaf’ kijken en oordelen over geloof en Kerk. Het jubileumjaar wil ons bevrijden van de ‘afstand’ en ons binnenvoeren in het hart, het wezen van de Vader en van zijn Kerk. Enkel als wij er binnengaan zullen we kunnen zien en ervaren hoe groot de liefde van de Vader voor ons is. Wie de moed en de deemoed heeft om werkelijk binnen te gaan zal in staat zijn om de schoonheid, de goedheid en de waarheid van Gods liefde te ontdekken. Van buiten is er van alles te zien aan gelovigen en aan de hele kerkgemeenschap. Veel om ons aan te ergeren, veel om ons kwaad over te maken, veel ook om dankbaar te zijn, veel om fier over te zijn. Maar de waarheid van iedere christen en van de hele Kerk, die zit van binnen, daar waar de Geest van God woont en werkt in ieder van ons.
‘Kom, Heilige Geest, verlicht het hart van de gelovigen en ontsteek in hen het vuur van uw liefde!’