Het valt me op hoe de vrouwen in het evangelie dicht bij Jezus blijven op het moment dat de mannen afhaken. Er was toen nog geen kerk en in het Oosten hadden de mannen toen (en nu) meer vrije tijd dan de vrouwen. Er is dus een andere reden en die lees ik in het evangelie zelf. De leerlingen van Jezus (allemaal mannen) begrijpen niets van wat Hij zegt als Hij op de lange weg tussen Galilea en Jeruzalem spreekt over het lijden, sterven en verrijzen dat zich moet voltrekken. Geen een snapt er iets van en ze willen het ook niet begrijpen. Petrus gaat er zelfs flink tegenin als Jezus daarover begint. Hij zal er zelf voor zorgen dat de Mensenzoon niet moeten lijden. Petrus zal juist niet voor de Mensenzoon zorgen, wel voor zichzelf als hij zijn eigen hachje probeert te redden en tot driemaal toe zegt: ‘Ik ken Hem niet’. Judas, nog zo een leerling, zal munt slaan uit zijn kennis van Jezus en Hem verraden. En behalve johannes, zullen ze allemaal op de vlucht slaan als Jezus toont wie Hij is op het kruis. Ze zullen zelfs laf zich afvragen: ‘Ik ben het toch niet?’, als Jezus bij het Laatste Avondmaal zegt: ‘Een van u zal Mij overleveren.’ Neen, de mannelijke leerlingen maken geen fraaie beurt ondakns hun roeping, ondanks hun vorming door Jezus zelf nogwel!