Dit prachtige beeld voor het herfstseizoen kennen we vooral uit een, gedicht van Felix Timmermans. Het beeld is echter ouder. De herfst werd in vroegere tijden vaak voorgesteld als een mythologische figuur die met bolle wangen op een hoorn blaast en het signaal geeft dat de zomer voorbij is.

In onze dagen hebben wij die beelden niet nodig om te weten dat de zomer voorbij is. Wij hebben het dagelijkse weerbericht en de voorspellingen die ons om de oren blazen dat we niet al te veel meer moeten verwachten van zalig zomerweer. De natuur geeft zelf aan dat het liedje van de zomer dat we zo graag meezingen, weer voorbij is. We voelen het aan den lijve. Koude nachten en morgenden; in het beste geval nog een lauw zonnetje en vooral regen en wind. Er wordt wel degelijk geblazen tot de bladeren van de bomen zijn en neerliggen op de grond als gevallen getuigen dat ze ooit groen waren en schaduw boden hoog in de lucht.