John Henry Newman werd geboren in Londen op 21 februari 1801. Hij groeide op als een pientere jongeman die overal antwoorden zocht en ze uiteindelijk vond in het diepe besef dat er tussen God en hem een unieke en hechte relatie bestaat. Die zekerheid vormde het fundament voor zijn verdere leven. Hij werd priester in de Anglicaanse Kerk en doceerde in Oxford. Als jonge professor was hij een belangrijke figuur in de zogenaamde Oxfordbeweging die ernaar streefde om de Anglicaanse Kerk dichter bij haar katholieke wortels te brengen. Hiervoor was zijn studie van de kerkvaders belangrijk. Verder doordringend in wat de kerkvaders leren, groeide bij Newman het verlangen om tot de Katholieke Kerk te behoren wat gebeurde in 1845. Hij trok naar Rome voor verdere studie en werd priester gewijd voor de Katholieke Kerk.