Oktober is de rozenkransmaand en op 7 oktober vieren wij Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans. Dit gaat terug op de slag bij Lepanto op 7 oktober 1571. Toen werd de zeeslag uitgevochten tussen de christelijke heilige liga en het islamitische ottomaanse rijk over de beheersing van het Middellandse Zeegebied. Het was een van de grootste zeeslagen uit de wereldgeschiedenis. Volgens Paus Pius V was de overwinning van de christelijke liga te danken aan het bidden van de rozenkrans en hij voerde 7 oktober in als feest van Onze-Lieve-Vrouw van de rozenkrans.

Sedert het uitbreken van de oorlog tussen Rusland en Oekraïne bidden wij dagelijks opdat er vrede zou komen. Deze rozenkransmaand kan ons daarbij helpen om in alle eenvoud en in alle kracht te bidden om vrede met de hulp van Maria. Zij bidt immers mee en haar gebed is krachtig.

Er gebeurt zoveel in de wereld veraf en dichtbij, zoveel in ons eigen leven en in ons samenleven waar we ons machteloos bij voelen. ‘Ik wil er iets aan doen, maar ik kan niet, met de beste wil van de wereld’, zeggen we dan hulpeloos. Het is dan het moment om de hulp van Maria in te roepen. Onze kreten laten haar niet onverschillig en met haar grote liefde voor ons en voor haar Zoon, verbindt zij ons gebed aan zijn liefdevolle hart. We moeten soms wel aandringen, als uitdrukking dat wij het menen, oprecht en van ganser harte. Zo wordt ons gebed een hartenkreet en niet alleen een noodkreet om hulp.

Laten we dat doen, aandringend bidden uit het diepst van ons hart om vrede overal in de wereld, ook in ons eigen hart en omgeving want de vrede kost niets en is tegelijk onontbeerlijk om geluk en welzijn te vinden en te schenken.